Overslaan en naar de inhoud gaan

De energieleveranciers en het klimaat

Geschreven door AdminPaul op ma, 18/02/2019 - 09:35

Energieleveranciers

Nog meer dan voorheen, verengt de klimaat discussie zich tot onze energievoorziening en bevoorradingszekerheid (evident, de rest komt allemaal ingevlogen of aangevaren). Naar ons inzicht een ietwat vergeten groep in het klimaat debat is de groep van energieleveranciers en energieproducenten. Energieleveranciers kopen energie bij producenten of produceren zelf energie. Ze verkopen aardgas en elektriciteit aan hun klanten en maken hiervoor facturen op.

De vraag op ieders lippen is toch nog altijd: is er nu al dan niet genoeg CO² arme elektriciteitsproductie en aanvoer opdat de bevoorrading (betaalbaar) verzekerd blijft. Ook de opmars naar “ALL ELECTRIC” is die (nog) zinvol? Regelgevend (geplande verboden op mazout ketels, houtkachels…) en sturend (subsidies, groepsaankopen…) gaat het in ieder geval meer en meer die richting uit.

Dus, hadden we de energieleveranciers, onze SPOC (single point of contact) voor onze energievoorziening, toch mee aan alle discussietafels verwacht? Echter nog niet gezien, op een akkefietje na dan toch, één producent is wel een tijdje kop van jut geweest, omdat die toevallig een paar minder goed functionerende kerncentrales in bezit zou hebben. Er wordt enorm veel over de energie “voorziening” gepraat maar blijkbaar niet met de energie “voorzieners”!

FEBEG

Hoe komt dat? De elektriciteitsproducenten en leveranciers zitten er toch middenin? Waarom nemen zij het woord niet? Zijn ze gerust, genoeg vermogen en capaciteit te bezitten, om hun klantenbestand te bevoorraden? Tot nu toe horen we enkel de overheden, de politiek en ELIA zeggen hoe kritisch en onmogelijk het allemaal aan het worden is (het fameuze doemdenken).

We zijn dan ook naar goede gewoonte eveneens niet met de energieleveranciers gaan praten maar toch de moeite genomen even op de website van de energieleveranciers te gaan kijken. We doen dat via hun overkoepelende federatie: FEBEG, de federatie van Belgische elektriciteit en gas bedrijven.

De energieproductie en levering vindt plaats in een vrije markt economie, energieleveranciers en producenten laten dan ook vanuit concurrentieel oogpunt niet altijd echt in hun kaarten kijken. Maar in ieder geval zien we geen paniekvoetbal daar. Ze legden een gedetailleerd (Europees) dossier op tafel (eind 2018), een gemeenschappelijk werk verricht via EURELECTRIC (hun Europese koepel).

Dat rapport stipuleert dat minstens 60% van de Europese economie tegen 2050 geëlektrificeerd zou moeten zijn om de uitstoot van broeikasgassen met 95% te verminderen tegenover 1990. Er zullen jaarlijkse investeringen van gemiddeld 89 à 111 miljard euro nodig zijn om de elektriciteitssector en andere segmenten van de EU-economie (zoals transport, bouw en industrie) koolstofvrij te maken. Er zullen ook investeringen nodig zijn om de interconnecties van de elektriciteitsnetten in Europa te versterken en om de distributienetten te versterken.

Het onderzoek ontwikkelde concrete denksporen rond de werkwijze om de visie van EURELECTRIC te realiseren en dus ruim voor het midden van de eeuw tot een volledig koolstofvrije Europese sector te komen en de doelstellingen van het Akkoord van Parijs te realiseren. Volgens de conclusies van het onderzoek zal het rendabele proces tot in 2045 afhangen van vier kernelementen:

  1. de levering van elektriciteit met meer dan 80 % hernieuwbare energie;
  2. diversificatie van de energiebronnen om de betrouwbaarheid en flexibiliteit van het net te garanderen;
  3. In elk scenario is er een grote rol voor conventionele productie (gas) als noodzakelijke back-up voor de hernieuwbare productiebronnen
  4. Er is eveneens een belangrijke rol voor in ontwikkeling zijnde technologieën weggelegd, met name power-to-x, waterstof en batterijen.  

De studie toont aan dat elk Europees land zijn eigen weg en zijn eigen investeringsbehoeften heeft om te komen tot een volledig koolstofvrije toestand, en dit wegens de verschillende bestaande elektriciteitscombinaties en de beschikbare resources.

De energietoekomst

En daar wringt misschien enig schoentje, er wordt veel hernieuwbare productie voorzien, een drastisch opdrijven van de inter-connectie transport capaciteit maar België zit zonder regering, zonder plannen (enfin misschien teveel plannen, bijna voor iedere Belg één) maar als het nog lang duurt, zonder stroom.

Volgens FEBEG staat België, met de wet op de nucleaire uitstap, voor een grote uitdaging om de bevoorradingszekerheid ook na 2025 te garanderen. Aangezien de inkomsten uit de elektriciteitsmarkten alleen niet volstaan om de nodige investeringen aan te trekken heeft de regering tijdens de legislatuur een wetsontwerp voorbereid voor een capaciteitsmarkt (CRM) die openstaat voor productie, opslag en vraagbeheer alsook voor internationale deelname. Helaas is dit ontwerp van wet, dat van vitaal belang is voor de bevoorradingszekerheid en dus voor de welvaart van het land, nog steeds niet definitief goedgekeurd door de regering.

Klimaat betogers die dan vragen om over de politieke grenzen heen tot actie te komen, het ziet er niet naar uit. Ook blijken de betogingen nog altijd niet de politiek te beroeren in tegenstelling tot de vakbonden, die leggen dan ook gewoon het land plat, en zeker niet om ons milieu, klimaat of energiesysteem te redden. De CO² uitstoot was die dag enorm. We hopen dat dit soort organisaties het elan uit de klimaatacties niet zal halen. Zou spijtig zijn.