Overslaan en naar de inhoud gaan

Het energie evenwicht

Geschreven door AdminPaul op ma, 04/03/2019 - 16:13

Energie evenwicht

De energietransitie is "de transitie van het huidige energiesysteem, dat nog grotendeels op fossiele- en nucleaire energiebronnen is gebaseerd, naar energie uit hernieuwbare en decentrale energiebronnen”. Het woordje “en” wordt nogal eens vergeten waardoor transitie nog enkel een verschuiving lijkt van centrale naar decentrale (groene) productie eenheden. Is er belang te praten over centrale en decentrale productie? Centrale productie wordt gezien als productie die rechtstreeks op het hoogspanning transportnet wordt aangesloten (kerncentrales, thermische centrales…). Decentrale productie eenheden zijn dan weer rechtstreeks op het distributienet aangesloten (zonneparken, windmolens aan land). Ook de vele “zelf” producties bij de Prosumenten worden onder "decentraal" begrepen. Waar de energiebron zich situeert is zeer relevant want het energie evenwicht tussen vraag en aanbod gebeurt op niveau van het transportnet.

De transitie is daardoor zeker niet te verengen naar decentrale productiebronnen. Het transportnet wordt verder uitgebouwd, in functie van Europese energie uitwisselprogramma’s. Ook om de windmolenparken op zee te aan te sluiten, de nodige back-up gascentrales blijven of worden op het transportnet aangesloten… We mogen stellen dat een significante, indien niet, de grootste hoeveelheid van onze behoefte “centraal” zal aangeleverd blijven.

Is er dan een belang om het onderscheid te maken? Ja. Een belangrijk onderscheid is dat decentrale productie eenheden nu geplaatst worden “zonder beperking van de energiebalans van de aansluiting (‘netto afname van’ of ‘netto levering aan’ het openbare distributienet)”.

Als decentrale productie, naar verwachting, gigantisch gaat uitbreiden (iedereen Prosument, zonneparken en windmolens in ieders achtertuin), dan rijst de vraag hoe die imperatieve energiebalans tussen vraag en aanbod nog in stand zal kunnen worden gehouden? Bovendien wordt “decentraal” ook gekenmerkt doordat “die stroomafwaarts opgesteld staan van een aansluiting op het openbaar laagspannings- of middenspanningsnet zonder beperking met betrekking tot het spanningsniveau waarop de installatie zelf is aangesloten (laag- of middenspanning)”. Stroom moet immers vloeien van de hoogste naar de laagste spanning.

Waar ook de elektriciteit vandaan komt, zij het centraal, decentraal of uit eigen tuin, het energie evenwicht (balans) tussen vraag en aanbod, zal ieder ogenblik van de dag, doorheen het ganse netwerk, door iemand of iets, vanuit een nieuwe constellatie, tot stand moeten worden gebracht. Daaraan kunnen alle mogelijke initiatieven worden opgehangen.

De consument als mirakel oplossing

In het ganse transitieverhaal schuift men daartoe plots de “consument” naar voren als belangrijke component. Hij moet Prosument worden, moet energie kunnen opslaan, moet flexibel zijn… Terecht, maar de achterliggende bedoelingen zijn dienen niet noodzakelijk allemaal het algemeen belang. Vooral hetbehoud om de macht van de bestaande reguliere marktspelers (netbeheerders, overheden)blijkt hierin een hoofdrol te spelen! Is men met andere woorden wel zo waarachtig als men nu wil voorhouden om de consumenten een hoofdrol te willen toebedelen? Kan men zich überhaupt een duurzame stroomvoorziening indenken zonder dat er een aantal principiële evenwichtspunten in ereworden gehouden?  Hiermee bedoelen we dan niet alleen het fysisch imperatief evenwicht tussen aanbod van en vraag naar elektriciteit.  We denken in dit verband ook aan de instandhouding van het evenwicht tussen productie enerzijds en transport en distributie anderzijds. Ware het daarom niet beter alle producenten, zij het dat zij centraal dan wel decentraal en met groot dan wel klein vermogen werkend, als één geheel te benaderen in een evenwichtige werkzaamheid met de netbeheerders?  Eerder dit, dan van consumenten afzonderlijke punten in een steeds groter wordend en nog meer gefractioneerd lappendeken van producenten te maken?

Het energie evenwicht is en blijft vooreerst een samengaan van vraag en aanbod, een afstemmen tussen enerzijds energieleveranciers en anderzijds zijn klantenbestand. De transport netbeheerder en distributienetbeheerder moeten dit energie evenwicht faciliteren, helpen tot stand te brengen. Is het daarbij niet logischer alle punten van productie als één geheel te zien, veeleer dan de productie oneindig te differentiëren en fractioneren? Gaat dit uiteindelijk de inrichting en werking van het netbeheer ook niet goedkoper en efficiënter maken?

LOGINCO ijvert al lang voor die harmonisatie tussen aanbieder en vrager, tussen energie leverancier en zijn klantenbestand. Daartoe is het belangrijk dat ze elkaar begrijpen, dat ze samen ervoor zorgen dat de elektriciteit in voldoende mate kan worden geproduceerd en op de meest optimale moment wordt geconsumeerd. Een harmonisatie in “real time” waardoor de energieleverancier zijn balansverantwoordelijkheid in optimale omstandigheden kan opnemen ten voordele van zichzelf en zijn klanten.

Energy Traffic Control

Als bijdrage tot het energie evenwicht heeft LOGINCO de ENERGY TRAFFIC CONTROLLER (ETC) ontwikkelt, een systeem dat automatisch en naadloos die elektriciteitsbron selecteert die voor zowel energieleverancier als zijn klanten het interessantst is (kostbewust, met zekerheid van leveren en CO² minimaal). De ETC bestaat uit een interactieve vermogen schakelaar, een opslagsysteem en bij voorkeur ook een lokale productiebron. De ETC maakt de klant onderdeel van de portfolio van de energieleverancier waardoor die zijn energiebalans, ieder ogenblik van de dag, in evenwicht kan houden onafhankelijk (beslissing energieleverancier) de gekozen energiebron. De ETC zorgt er ook voor dat de gemaakte keuzes in respect van de goede werking van het transport en distributienet genomen worden.

De klimaatspijbelaars vragen steeds aan de overheid om beslissingen te maken, geloofwaardige plannen naar voor te schuiven. Wel dit is een geloofwaardig plan, technologisch op vandaag perfect haalbaar! We verwachten dan ook, als het klimaat echt zo belangrijk is voor hen, dat onze klimaatspijbelaars niet enkel kritisch zijn, maarook kennis nemenvan positieve (industriële) initiatievenals dat van de ETC , deze te evalueren en zo mogelijk te appreciëren en aldus evolueren naar een engagementwaarbij zij niet alles op één hoopje blijven gooien, zoals tot nu toe toch hoofdzakelijk wordt gedaan!

Na zoveel weken van “brossen” staat hun geloofwaardigheid op het spel, je kan niet blijven de vorige generatie beschuldigen van wanbeleid en tegelijk massaal en frequent op vakantie te vertrekken met vervuilende wagens en vliegtuigen, meer nog, de consumptiemaatschappij die we zijn, maximaal blijven uitpuren en daardoor CO², vooral in China,te doen uitstoten door bvb. in één jaar tijd, nagenoeg 3 miljoen smartphones te kopen. Ook de schuld van de politiekers zeker? Of misschien de vakbonden omdat er teveel koopkracht is…

Neen, het kan wel degelijk anders want onze eigen ondernemers, met of zonder intendant, komen met concrete oplossingen aandragen die tegemoetkomen aan de welgemeende bekommernissen van onze klimaatspijbelaars.  Maar die oplossingen, verdienen op z’n minst wel de vereiste aandacht en onderzoek, indien we concreet aan constructieve oplossingen wil werken.  Zo niet dreigen de terechte acties van onze jeugd nooit gehonoreerd te worden met de noodzakelijke doorbraak van klimaatvriendelijker technologie.