Overslaan en naar de inhoud gaan

YFC

Geschreven door AdminPaul op wo, 28/08/2019 - 13:45

“’t is goed in ‘t eigen hert te kijken nog even voor het slapen gaan…” zei Alice Nahon lang geleden al in haar “avondliedeke”.

Youth for Climate

Na de vele en positieve media aandacht bij de start van YFC en zeker tijdens de vele klimaatbetogingen, is er nu vooral negatieve aandacht. Negatief omdat vragen rijzen bij de recente activiteiten die ondernomen worden (met zeilboten gaan varen, Pukkelpop gebeuren, media twisten tussen de oprichters…). Het geeft allemaal een beetje weer hoe leeg de schelp van YFC in feite is. YFC moet inderdaad niets doen, zij brengen de problemen aan, anderen moeten het oplossen. Een reactie op, nota bene, een interview met ADW in Knack (9 aug jl.) geeft het allemaal een beetje weer:

“Youth for Climate vecht tegen het misbruik en de exploitatie van de beperkte grondstoffen van onze aarde. Voor Youth for Climate staat het vast dat de klimaatcrisis de grootste uitdaging voor de mensheid is. De tijd dringt om deze strijd te voeren. We mogen geen energie verliezen met interne ruzies Youth for Climate betreurt de recente beschuldigingen en vertekeningen in de media en sociale netwerken die gebaseerd zijn op zinnen en woorden die uit hun context gerukt werden. Dit zaait verwarring over het engagement en de doelstellingen Youth for Climate, die nochtans duidelijk zijn.” (Kyra Gantois)"

Was blijkbaar nogal profetisch, maar het doet op zich geen afbreuk aan de goedbedoelde inspanningen van deze actiegroep. Alleen wordt het allemaal nogal zwaarmoedig (“waarom nog naar school gaan?”) omdat er uiteindelijk alleen maar beschuldigende vingers worden uitgestoken.

Good practice

Winstbejag is en was inderdaad één van de drijfveren die, in de laatste decennia, onze economie heeft ondersteund. En er zijn (daardoor) economische en sociale ongelijkheden, maar die zouden er ook geweest zijn als de klimaatopwarming er ondertussen niet was gekomen! Proberen alles op een hoopje te gooien is dus geen goed idee, ook proberen apolitiek te zijn helpt geen stap vooruit.

Wat wel zou helpen is dat YFC “good practice” voorbeelden mee zou ondersteunen, meedenken (mag al op die leeftijd) hoe we deze voorbeelden op grotere schaal hun effect kunnen laten hebben. Helpt het daarvoor om, met veel poeha, met zeilboten te gaan varen om de politiekers, op een zo ver mogelijke locatie, enkele vegen uit de pan te geven? Zeker weten van niet, maar het levert mediabelangstelling, niet zeker of het voor de klimaatopwarming is. Helpt het bedrijven of kennis instellingen te bezoeken die bijdragen tot het verbeteren van ons klimaat? Zeker weten van wel! Er kan van geleerd worden, de boodschap kan uitgedragen worden (kan een tip zijn om de spijbelacties te vervangen door bedrijfsbezoeken).

Spijtig dat deze groepering in eigen val is getrapt en veel energie verliest door het uitgestraalde negativisme en interne meningsverschillen. We hadden inderdaad graag dingen gezien op hun website, facebook of andere, rond de gestage groei van het windmolenpark, het afvangen en opslaan van CO², warmtenetten, de toegevoegde waarde van warmte kracht koppelingen, de elektrische wagen die eindelijk echt op de markt komt…

Het gaat (nog) niet de goede kant op, milieu en klimaat zijn echt nog niet in een herstelmodus terecht gekomen. Iedereen is ervan overtuigd dat de uitrol van bepaalde duurzame technologieën veel sneller moet om de ommekeer teweeg te brengen maar het vergt tijd en vooral veel geld. Veel geld die de politieke wereld niet veil heeft omdat prioriteit één is een budget in evenwicht te presenteren. De vervuiler betaalt is niet alleen een goede slogan, het levert ook veel op, maar niet om miljarden in klimaatprojecten te steken “als de anderen dat ook niet doen”.

Een nieuwe boodschap

Als YFC toch de politieke wereld wil aanpakken, zou het opportuner zijn om niet te schofferen maar duidelijk te maken dat een drastische herschikking van inkomsten en uitgaven aan de orde is, waarmee miljarden vrij worden gemaakt om de klimaatopwarming en de milieu “vernietiging” tegen te gaan. Miljarden die bedrijven in de mogelijkheid moeten stellen om hun nieuwe duurzame systemen en producten te lanceren en zo een nieuwe bron van economische en sociale welvaart te creëren. Gevolg, de overheid zal ook nieuwe inkomsten (uit arbeid, uit investeringen) halen die de overheidskas in evenwicht brengen.

Daar moet YFC hun boodschap liggen, veel van de duurzame technologieën zijn immers nog niet economisch rendabel aan te maken en hebben nood aan correcte ondersteuning (‘gratis” hulp van kenniscentra, subsidies, belastingverminderingen…) om zowel voor de gebruiker als de producent / leverancier een verantwoord business model op te bouwen.

We zitten voor de meeste technologieën nog steeds in een zeer vroege fase van de marktontwikkeling, lage volumes, hoge R&D kosten. Grotere volumes moeten zo snel mogelijk de marktprijzen economisch verantwoord en rendabel maken (zie evolutie PV installaties…). Dat vergt moed en veel werk voor de administraties en politieke verantwoordelijken. Probleem dat deze laatste niet (meer) in België te vinden zijn, laat staan in het onafhankelijke Vlaanderen, of la Wallonie of / en, last but not least, Brussels.